De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord

Weblog update John van Klink 04-09-2016

Geplaatst: 4-9-2016

Hallo allemaal.
 
Zo dat is een tijd geleden.
Ik kwam er echt niet aan toe.
En toen ik wel even tijd had werd mij gevraagd of ik een reportage wilde schrijven van onze winnaar op de middaglossingen Toon van Vliet.
Nou dat heb ik graag gedaan, want wat is het mooi om te zien dat je met een hokje van 4,5 meter gewoon alle grote mannen de baas kan.
 
Wat bij Toon wel lukte ging bij mij, ik kan wel zeggen gewoon fout.
Toon begon net als ik geweldig, maar hij heeft dat vol gehouden tot het eind.
Hier ging het na St Vincent helemaal mis.
 
Met Barcelona was het eigenlijk al niet zo geweldig meer, want ik kreeg wel twee mooie tijd duiven thuis, maar moest vervolgens een week wachten op de derde.
Ik heb er uiteindelijk nog wel 5 van de 7 thuis gekregen, waaronder mijn 1e en 2e getekende die vorig jaar mijn 1e en 2e waren in de hitte.
Dus eigenlijk mag ik niet klagen.
Maar na ook een matige Marseille kwam een nog mindere Narbonne en ik mag wel zeggen een dramatische Perpignan.
 
Op Perpignan had ik 8 duiven mee, en ik had er op zaterdag geen een thuis.
Sterker nog, ook op zondag kwam er niets.
Op maandag kwam de eerste , en dat was de onderste van de lijst.
Mijn tweede die ik thuis kreeg ben ik wezen halen in Zoeterwoude bij Aad Benschop.
Deze duif had de gummiring niet meer om, dus dit was ook al niet zijn eerste adresje waar hij langs was gegaan.
 
In middels heb ik er 4 van de 8 thuis, maar de eerste van Barcelona is nog weg, en daar baal ik best een beetje van.
Eigen schuld dikke bult, dan moet je zo'n duif maar niet meer inkorven na zo’n zware Barcelona.
Maar goed, uithuilen en opnieuw beginnen is nu het devies, en dat ben ik ook wel van plan.
 
Met de jonge duiven ging het ook niet vanzelf.
De eerste paar keren dat ik er zelf mee op pad ging waren ze steeds eerder thuis als ik.
Maar de eerste vlucht met de vereniging op ‘Meer’ werd meteen een dag uitgesteld, dus kregen ze direct twee nachten mand.
Dit pakte ook niet geweldig uit, want het duurde tot eind van de week voor ik er 18 van de 23 thuis had.
 
De week erop deed ik er maar 15 mee, want ik had twee gewonde duiven en een was nog maar een dag thuis.
Van die 15 bleef er toen weer een weg, zodat ik er de week daarop 17 mee kon doen.
Toen kwamen er 15 aan een touwtje op huis aan, en de 16e kwam een dag later weer gewond thuis.
Voor de tweede keer is deze duif nu gehecht en hij doet al weer leuk mee.
 
Ik ben toen maar gestopt met inkorven, want de duiven hadden niet al te veel veren meer over.
Het feit dat ze de laatste keer best goed thuis kwamen gaf mij het idee dat ze wat geleerd hadden, en dat ze dat volgend jaar maar verder moeten doen.
Laat ze nu eerst maar uit ruien en uit groeien.
Ik noem dat wel eens: Duif worden.
 
De rust is dus nu teruggekeerd op het hok.
De oude duiven heb ik nog een keer op eieren laten komen, en daar ga ik nog een paar jongen van aanhouden voor mijn Indiase vriend Ajai.
Hij is bijzonder tevreden met zijn Hollandse duiven ook al zijn ze ruim 2 maanden onderweg geweest eer hij ze in ontvangst kon nemen.
Nu laat ik dus nog wat jongen voor hem komen, maar laat ze eerst hier de hele winter uitgroeien, zodat het geen echte jonge meer zijn als ze de grote reis naar India gaan onder nemen.
 
Ajai leeft ontzettend met de duiven mee, en heeft het hele seizoen nauwlettend gevolgd.
Hij wist soms nog eerder dan ik dat de duiven gelost waren, en volgde alle meldingen op pipa.
Hij wil ook alles weten hoe ik de duiven klaar maak voor de vluchten en wat ik ze allemaal voer.
Ook vraagt hij steeds hoe hij de duiven moet in vliegen voor een vlucht van 1000 km, maar ik heb het idee dat het klimaat daar zo veel anders is als hier dat het niet op de zelfde manier kan.
We gaan het allemaal mee maken.
 
Voor nu ga ik het hier weer bij laten.
Volgende keer ga ik het denk hebben over de jonge duiven en of er nog wat speciaals tussen zit.
 
Dus voor nu:
Groeten uit Oude Wetering.
John.
 

<<< Terug

Sponsors

Agenda


No results found.