H & R Bakker Soest wint met Harry 3e kampioen middaglossing
Op de laatste zondag van augustus zijn Paul v.d. Boogaard en ondergetekende weer samen op pad. Het is altijd gezellig onderweg. Natuurlijk veel duivenpraat maar waar we vroeger ook over de kinderen konden praten zijn er tegenwoordig ook de kleinkinderen die ter sprake komen. Prachtig dat kleine grut. Maar ook de wereldproblematiek wordt besproken. En al snel met dit alles ben je dan op de plaats van bestemming. Ditmaal was het weer Soest. Deze mooie plaats omringt met bossen en mooie landerijen hebben we al eens eerder bezocht. Het was toen een bezoek aan Henk de Bree. Helaas is deze nestor in de duivensport ons helaas begin mei ontvallen. En met heel veel respect wordt er nog over hem gesproken en vergeten zullen we hem zeker niet.

Aangekomen op de Valeriaanstraat 112 worden we opgewacht door Ruben. Ruben - accountant van beroep - vertelt ons dat de combinatie bestaat uit zijn vader Henk (69) en hij Ruben de zoon (43) van Henk. Zijn vader kan helaas niet aanwezig zijn omdat deze geniet van een welverdiende vakantie. Niet veel later, nadat wij gearriveerd zijn, komt de vrouw van Ruben, Samantha thuis met een schitterem de Berner Sennenhond. Bij uitleg van Samantha blijkt hij voor driekwart tot dit ras te behoren. Vanuit de woonkamer zie ik een Dumo duivenhok aan de rechter zijkant van de tuin staan.
Dit hok blijkt niet groter te zijn dan 4.30 meter. Hier huizen in het voorjaar zestien koppels in en hier worden ongeveer 35 jongen voor zichzelf gekweekt. De verdeling van het hok is als volgt, aan de linker kant van het hok tijdens de kweek bevinden zich er zestien koppels in. Tijdens het vliegseizoen in het midden achter een rek, zestien weduwduivinnen en aan de rechterkant de 35 jongen. Tien koppels waren voor de dagfond en zes koppels voor de overnacht. De oude duiven worden allemaal op dubbel weduwschap gespeeld.
Er wordt vanaf 2023 op dit huidige adres gevlogen. Persoonlijk vind ik het prachtig dat je in de duivensport met betrekkelijk weinig duiven zo goed kan scoren.

Hoe het ooit begon
Als grote hobby had Henk eerst zangkanaries (waterslagers). Op enig moment kwam hij in zijn omgeving echter in aanraking met postduiven en dat leek hem ook wel wat. Maar hoe krijg je de vrouw des huizes zo ver om dit goed te vinden? Na enige tijd wist hij het. Hij besloot zijn zoon Ruben, toen net acht jaar, te vragen of hij het zag zitten om samen met zijn vader postduiven te gaan houden. Ruben was daar gelijk voor te vinden. Henk had zijn medestander gevonden. Vervolgens werd de moeder van Ruben ingelicht dat er postduiven moesten komen en de kanaries zouden ze dan vaarwel zeggen. Het was voor haar nu wel heel erg moeilijk om nee te zeggen. Als zowel je man als ook de kleine Ruben dit graag wil, ja dan moet je als vrouw en als moeder stevig in je schoenen staan om dit tegen te houden. Ook hier gaat het zoals bij de meesten van ons, als nieuwkomer in de duivensport wordt er van alle kanten duiven en hulp aangeboden. Daarmee werd eind jaren tachtig dan ook een mooie start gemaakt, maar de successen komen pas als je de juiste man tegen komt. Henk, werkzaam bij de politie kreeg in 1990 een nieuwe collega Frans Peter Brukman. Beide heren waren en zijn nog steeds enthousiaste duivenmelkers en besloten om hun krachten te bundelen. Ruben kon het ook heel goed met Frans Peter vinden dus voor hem was dit ook geen probleem. Vanaf 1991 is de combinatie Bakker-Brukman een feit. Er volgden vele successen waar ze met plezier aan terug denken. In 2006 is deze combinatie uiteindelijk in goed overleg uit elkaar gegaan en de duiven werden onderling verdeeld. Frans Peter wilde meer bij zijn gezin zijn en ging op eigen adres helemaal over op de overnacht en op nest vliegen. De combinatie H & R Bakker ging op het adres van de familie Bakker verder spelen op weduwschap en zich ook meer richten op de programmavluchten. Dit was met name de wens van Ruben. Nog steeds doen beidenHenk, Ruben en Frans Peter veel samen en worden er onderling veel duiven gewisseld en zijn er plannen voor een gezamenlijk kweekhok.
De aanleiding destijds voor Henk, Ruben en Frans Peter om zich op de overnachtfond te specialiseren was de 90-2170810 genaamd ‘De Oude 10’. In 1995 won deze kras witpendoffer de 45ste Nationaal Sint Vincent tegen 9960 duiven en op Dax een 79ste Nationaal tegen 4901 duiven. Hij vloog niet alleen goed maar hij gaf ook met meerdere duivinnen goede nakomelingen, waaronder een Eijerkamp duivin (Van Wanroy/v.d. Wegen) die de combinatie in 1994 bij een bezoek aan de Ponderosa in de bus, tijdens een verloting terug naar huis, had gewonnen. In het huidige kweekhok Bakker-Brukman is deze doffer ook nog altijd aanwezig in de stamboom. Als voorbeeld in de 04-1811243 die de grootmoeder is van Brutus en van de 809, beiden in de stamboom van de 981. Hierin zit de oude 10 drie keer. En zo komen we bij Harry terecht.

Harry 23-9632981
Deze donkerbonte doffer heeft het voor elkaar gekregen om bij dit kampioenschap middaglossingen als derde te eindigen. Verder zijn er geen hokgenoten die hem daarbij hebben geholpen. Ruben legt uit hoe Harry aan zijn naam komt. Sinds 2016 (het eerste jaar vliegend vanaf mijn eigen adres in Baarn) geef ik de jonge duiven die aan het eind van het seizoen overgebleven zijn een naam. In dat jaar beginnend met een A en sindsdien ieder jaar met de volgende letter uit het alfabet. Het gezin helpt dan altijd mee met bedenken, ook een beetje rekening houdend met wat voor soort duif het is.
In 2023 waren we dus bij de H aangekomen en mijn vrouw Samantha stelde toen voor om deze donkerbonte doffer te vernoemen naar Harry Potter wat de hoofdpersoon is in de bekende Harry Potter boeken en films waar zij groot fan van is.
De resultaten liegen er in 2025 dan ook niet zeker om. Bij SMN op St. Vincent 2e, Bressols 21e en Bergerac 31e. Hiermee tevens 2e duifkampioen. In Sector 3 op St. Vincent 7e tegen 2737 duiven, Bressols 49e tegen 4996 duiven en Bergerac 71ste tegen 5608 duiven. Hiermee is hij duifkampioen in Afdeling 7 Regio Noord en tevens ook in de Fondclub Gooi & Eemland. Met dit alles ook nog eens 5e nationaal Marathon 2025.
Voor de belangrijke vluchten mogen de koppels vanaf het middaguur lekker samen zijn. Om het extra gezellig te maken worden er ook nog tabaksstelen op de grond gegooid. Specifiek voor Harry werden op Bressols en Bergerac ook de broedbakken van weggebleven doffers opengezet. Dit zal er zeker aan hebben meegeholpen dat hij zo ontzettend zijn best heeft gedaan om snel thuis te komen. Maar ondanks alle mooie resultaten in 2025 wordt hij volgend jaar gewoon weer ingekorfd.
De vader van Harry is de 19-1516173, een laat jong van 2020. Deze doffer is een product uit de samenwerking met Frans Peter en van het Bakker-Brukman soort. Harry’s moeder, de 21-1140343 komt bij Henny Koelewijn uit Noordwijk vandaan met bloedlijnen van v.d. Hulst-Wiranda, Ko van Dommelen en Jelle Jellema.
Het voer van deze vader en zoon combinatie is van de fa. Vanrobaeys (exclusief mengelingen). Tegen de tijd dat de langere afstanden komen wordt ook All-in-one van de fa. Beyers aan de atleten gegeven. Verder nog snoepzaad, tovo, P40, C50, Travipharma Turbo – Disinfect, Tollyamin en elektrolyten van de fa. Beyers.

Als we het hebben over hoe wij de toekomst van de duivensport moeten veiligstellen zie ik voor het eerst rimpels op het voorhoofd van Ruben verschijnen. Even denkt hij na en zegt dan: Volgens mij heeft het geen zin om je te focussen op de jeugd. Ik zie meer toekomst in mensen waarvan de kinderen al zelfstandig of uit huis zijn en daardoor meer tijd hebben. Het is een hobby die je thuis kunt beoefenen en elke dag kan en moet je er mee bezig zijn. Toch nog iets om voor te zorgen.
Paul en ondergetekende kwamen er weer achter dat onze hobby verbindt. Zoals alle keren dat wij een bezoek afleggen bij een vluchtwinnaar of iemand die bij een competitie in de prijzen is gevallen, het altijd beregezellig is. Zo nu ook weer en de uren zijn voorbij gevlogen. Wij wensen de combinatie H & R Bakker nog vele overwinningen en kampioenschappen toe en tot aan de feestmiddag in oktober.
Auteur
Pieter Vreeling