Stichting Marathon Noord

Weblog van John van Klink 25-11-2018

Geplaatst: 25-11-2018

Hallo allemaal.
 
Het is duidelijk herfst, en ook bij ons in de straat krijgen de bomen de mooiste kleuren.
Ook op het hok is het duidelijk herfst. De veren vliegen je om de oren, want de rui is in volle gang.
 
De eerste jongen beginnen inmiddels al weer mooi te worden, en dan ga je gelijk weer aan de tentoonstelling denken. Zo van: Die jonge doffer zou geen slecht figuur slaan. Of: Zou ik zo vier krassen kunnen vinden voor de viertallen show. Maar dat is op dit moment wel zo’n beetje het meeste wat ik op het hok te doen heb, buiten schoon houden en voeren.
 
Ik kan gelukkig wel de duiven nog regelmatig los laten, zonder dat er een roofvogel door de koppel heen rost.
Dat is op andere plekken wel anders heb ik begrepen van andere liefhebbers. Nee, gelukkig kunnen hier de duiven op een mooie dag nog lekker in bad op de schuur. Daar maken ze nu ook regelmatig gretig gebruik van,
Het maakt ze blijkbaar niet uit dat het ijs er net uit is, en nog maar 2 graden boven nul nu ik deze foto maak.
De zon is er deze morgen lekker bij en dan is het toch lekker om dat jeukende oude dons er lekker uit te spoelen.
 
Het is de tijd nu om rust op het hok te houden. Alle schalen zijn het hok uit en de broedbakken staan op half.
Als je zorgt dat er geen nestmateriaal aanwezig is, word er niet aan nestelen gedacht en komen er ook nergens eieren. Op een enkel koppel na dan die elke dag alle pennen uit het hok bij elkaar sleept, en daar ergens in een hoekje samen met zijn duivin wat van probeert te maken.
Jammer joh, want ik kom bijna elke dag met de schrapper langs en ruim alles weer netjes op.
 
Ik zeg bijna elke dag, omdat ik nu wel eens een dag over sla met schrappen in verband met schaatstraining geven.
Ik moet dan snel na het eten naar de ijsbaan en dan komt het voeren op mijn vrouw neer.
Nou dat vinden de duiven helemaal niet erg, want dan krijgen ze altijd feestvoer, zoals mijn vrouw altijd zegt.
Dat wil zeggen dat ze het lekkerste op zoekt wat ze kan vinden, en daar zijn de duiven dan ook gauw aan gewent.
 
Als zij komt voeren betekent dat veel snoepzaad en pinda’s, en je wil niet weten hoe gauw de duiven dat in de gaten hebben. Als zij dan ook voor het hok komt hangen ze met z’n allen aan het gaas van de ren.
Zo van: Ha daar komen de pinda’s weer. Nee..... Ze zijn zeker niet gek. Ze weten precies waar ze moeten zijn voor wat lekkers.
 
Verder is het vooral vooruit kijken nu, want terug kijken is dit jaar geen leuke bezigheid.
Met de vluchten waar ik het van wil hebben begon het belabberd slecht, en er waren twee weken van kuren en ontsmetten voor nodig om op de valreep nog twee vluchten met enig succes
tot een goed einde te brengen.
 
Het invliegen van de jongen ging gelukkig een stuk beter. Ik ben begonnen met 25 jongen en na 3 keer zelf rijden en 4 keer met de club mee tot 280 kilometer zijn er nog 23 over. Dat is dan gelukkig wel weer positief, en we gaan er dus maar van uit dat het er voor de toekomst goed uit ziet.
 
De geslachten zitten nu nog met z’n allen bij elkaar, en dat blijft nog even zo.
Het ligt in de bedoeling om ze rond de kerst te scheiden, om ze pas half maart ergens te koppelen.
Dus voor nu volop rust en eerst weer een heel mooi nieuw verenpak krijgen, waarmee we volgend jaar weer een mooi seizoen kunnen beleven.
 
Voor nu tot de volgende keer.

Groeten,
John.
 

<<< Terug

Sponsors

Agenda


dinsdag 1 januari 2019
Start inschrijving voor het nieuwe seizoen 2019