Stichting Marathon Noord

Ton van der Walle Beerta 1e Criterium der Azen over de middaglossing en 2e kampioen middaglossing

Geplaatst: 30-11-2018

Ton van der Walle Beerta 1e Criterium der Azen over de middaglossing en 2e kampioen middaglossing

Als je met een topografische bril  op kijkt naar waar Beerta ligt, dan kun je waarschijnlijk niet het gevoel onderdrukken dat Nederland daar bijna ophoudt te bestaan. Beerta ligt dicht tegen de Duitse grens aan, net onder de Dollard (zeearm en onderdeel van de Waddenzee) en de Eems (rivier die uitmondt in de Dollard) in Duitsland.
Dit betekent voor Ton zijn duiven dat ze op Dax een afstand van 1212 km en op St. Vincent 1229 km moeten afleggen om thuis te komen. En om dan de afgelopen jaren meerdere malen bij de marathon kampioenen in groot verband te eindigen, is werkelijk een prestatie van formaat.

Ton en Petra wonen net buiten Beerta en hebben daar een huis gekocht in de tachtiger jaren van de vorige eeuw, midden tussen de uitgestrekte bouwlanden waar noord Groningen zo bekend om is. Op de foto is het huis en de duivenhokken met zijn ruimtelijke ligging door het pas geoogste maisveld mooi te zien.

Beerte is een klein dorpje met ruim 2000 inwoners. De naam Beerta of Beerte betekent 'buurtschap' en is ontstaan als veenontginningsdorp. Beerta was bekend door de opkomst van het communisme en dat was vooral te verklaren door de vergrote economische afstand die aan het eind van de negentiende eeuw al was ontstaan tussen landbouwers en boerenarbeiders. In de jaren vijftig was er een zelf een communistische meerderheid in de gemeenteraad en in de jaren tachtig was Beerta de enige gemeente in Nederland met een communistische burgemeester, Hanneke Jagersma.

Even voorstellen
Ton is 64 jaar en van beroep psychiatrisch verpleegkundige en Petra is casemanager bij de voormalige jeugdzorg. Ze hebben 2 zonen en 1 kleinkind, waar Ton bijzonder trots op is. Ook fokken ze lakenvelders, dit zijn Belgische herders met bruin krulhaar. Echt plaatjes om te zien.
Ton is lid van de plaatselijke postduiven vereniging de Snelpost. Dit is wel een heel bijzondere club duivenliefhebbers. Ze korven alleen in op vrijdagavond voor de vitesse- en midfondvluchten, sturen de bestanden op en wissen de klok en zo hoeven ze zaterdag niet meer naar de club. Niemand speelt op de dagfond. Tijdens de periode van de jonge duivenvluchten heeft de club vakantie en op de natour worden de jongen op geleerd. Het zal je niet verwonderen dat de leden allemaal marathonliefhebbers zijn. Ze hebben zelf een 14 leden en er komen wekelijks 5 a 6 Duitse liefhebbers (gasten noemt Ton ze) inkorven in Beerta. Ton gaf aan dat de beheersing van de Duitse taal de laatste jaren met grote sprongen vooruit is gegaan!
Op de meerdaagse fondvluchten wordt naar volle tevredenheid ingekorfd bij NIC de Trouwe Duif in Oude Pekela. Ook door de Duitse liefhebbers.

Start van de sport
Ton is begonnen met duiven in 1981 en speelde toen voornamelijk de programmavluchten. Vanwege het hebben van een jong gezin met al zijn beslommeringen is hij gestopt in 1998. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en is in 2003 opnieuw begonnen en heeft in 2006 de overstap naar de grote fond gemaakt. In 2009 kwamen de eerste goede resultaten en in 2010 werd hij in de NU 1e totaal kampioen op de overnacht.
In 2012 werd hij wederom in  de NU 1e totaal kampioen op de overnacht, 2e in SMN en had de 2e Gouden Duif.
Zijn meest opmerkelijke prestatie was volgens Ton in 2010 op Nat. Cahors (1084 km). Hier had hij 4 duiven mee en won de 1e en de 3e in de sector en had 4 duiven bij de eerste 50 in zone 4 van de NU. De meeste liefhebbers moesten nog beginnen te klokken en toen sloot Ton zijn hokken reeds af!

Kleine liefhebber
Ton is een liefhebber die speelt met weinig duiven. In totaal heeft hij 12 kweekkoppels en 30 vliegkoppels, waarvan 15 koppels jaarlingen. Hij kweekt een 60 jongen voor eigen gebruik.
Bij het overzicht van de hokken op de onderstaande foto, zitten in het achterste houtenhok de kwekers, het middelste hok met puntdak is het (goed geïsoleerde) vlieghok en in het hok met de golfplaten zitten de jongen duiven. Dit hok heeft een open voorkant.

De nestbakken in het vlieghok zitten tegenover elkaar om de onderlinge rivaliteit te vergroten. Het vlieghok is in twee afdelingen verdeeld waar de duiven vrijelijk in beide hokken kunnen komen. Dit jaar lag er voor het eerst stro op de vloer tijdens het vliegseizoen en dat is prima bevallen. Ton had er eerst wel wat moeite mee omdat hij een echte ‘krabber’ is en van een schoon hok houdt. De schapjes en broedbakken worden wel dagelijks schoongemaakt en ook onder de schapjes neemt hij regelmatig mee. Bij
In de winter heeft Ton de doffers op het vlieghok en de duivinnen in het jonge duivenhok apart zitten. Weekends gaan ze om en om los, ook al is het ruig en slecht weer. Juist dan moeten ze los volgens Ton en dit doet hij op advies van Anton van der Wegen.

Speelwijze
Ton koppelt al zijn duiven begin april en speelt de vliegploeg op nest en ze komen twee keer per dag los. Alles gaat naar buiten en moeten eigenlijk verplicht vliegen, maar ruimtelijk wonen heeft ook een nadeel. Ton kan met zijn vlag wapperen wat hij wil, de duiven gaan gewoon een stuk verderop in de weilanden zitten. Wel probeert hij regelmatig de duiven op te leren als hij verder weg moet voor zijn werk of een bezoek aan zijn moeder brengt.
De oude duiven gaan zoveel mogelijk op de programmavluchten mee als training, voordat ze op stand klaar gemaakt worden voor de overnacht. Hij speelt de vliegploeg graag op jongen van 6 dagen, maar wordt hier iets minder consequent in. Ook op 10 dagen broeden had hij dit jaar zeer vroege duiven. De jaarlingen worden in principe alleen gespeeld op de programmavluchten, een keer of 8 gaan ze dan mee. De oude duiven gaan in het algemeen 2 keer mee op de marathonvluchten, een enkele gaat als het uitkomt met de stand en de vorm 3 keer mee.
Ton zijn jonge duiven gaan op de natour mee en hij leert ze eten en drinken op een wel heel bijzondere wijze, hij gebruikt een duivenmand als spoetnik. Hoe inventief kan iemand zijn!
Langs de bovenkant is een kleine opening waarlangs de jonge duiven naar binnen kunnen.

Ook worden de waterbakken op verschillende plekken in het hok neergezet, de duiven moeten leren om naar water op zoek te gaan, volgens Ton zijn theorie.

Stamduiven
Het gehele hok is opgebouwd uit duiven van Jelle Posthumus en Henk de Bree, uit de ‘710’ lijn. De 710 was bij Henk de Bree ooit hoofdelijk verantwoordelijk voor het winnen van het criterium der Azen bij SMN en nu doen zijn nazaten het ook weer. Van Jelle Posthumus kreeg Ton een serie jongen en daar was er eentje bij, die altijd in negatieve zin opviel en zodoende de naam ‘LULLO’ kreeg. Niet erg flatteus, maar het zei zo. Op de vluchten is hij 9 keer meegegeven en won evenveel prijzen met diverse vroege prijzen, maar ‘LULLO’ is als kweker zijn gewicht dubbel en dwars in goud waard! Bijna zijn gehele hok stamt af van deze doffer keer de Henk de Bree duiven. ‘LULLO’ komt uit de lijnen van Steketee keer Jo van Haren Oss. Deze doffer is nog prachtig vitaal in de hand en Ton poseert dan ook met gepaste trots met deze doffer van bouwjaar 2007.  

Op het kweekhok zijn diverse jongen uit deze doffer die ook weer prima kweken. Ton heeft het kweekhok dit jaar aangevuld met late jongen uit zijn kopvliegers en heeft een serie aangekochte duiven voor de kweek verwijdert, omdat ze niet beter zijn dan zijn eigen duiven.
Een wijs citaat van Ton:
Je haalt steeds duiven bij op zoek naar beter, maar als ze dan niet beter zijn dan je eigen duiven, moet je inzetten op je eigen lijn.

Prestaties van een super seizoen
Dit vliegseizoen kenmerkt zich door zware tot zeer zware vluchten en vaak met hoge tot zeer hoge temperaturen. Dat de duiven op de langste afstanden het zo goed gedaan hebben zegt wel iets over de kwaliteit van de duiven en de professionele begeleiding en benadering van Ton.

 

In Stichting Marathon Noord won Ton:

1e Criterium de Azen
Hiervoor gelden al de aangewezen duiven. Ton heeft totaal 5.867,93 punten behaald en heeft daarmee een voorsprong op nummer 2 H. Zwiers Den Ham van ruim 900 punten.

Hieronder de 2 SMN nestbakken, oftewel de duiven die de punten vergaard hebben voor de SMN kampioenschappen.

2e kampioen op de middaglossingen
Hierbij gaat het om de vroegste aangewezen in de klok van de 2 eerst getekende op de drie nationale vluchten. De duiven die dit gepresenteerd hebben zijn:
* 22e op St. Vincent op 1229 km door de 1e getekende 13-1557437. In sector 4 speelde deze doffer de 17e prijs en Ton had 6 ingekorfd waarvan er 4 prijs vlogen.
* 11e op Dax 1212 km door de tweejarige duivin en 2e getekende 16-1811254. In sector 4 speelde deze tweejarige duivin ‘Mercedus’ de 5e prijs en een prachtige teletekstklassering. De 16-1811254 is voor het seizoen hard in aanraking gekomen met de uitbouw van het huis en Ton had zijn bedenkingen of ze er ooit wel weer bovenop zou komen. Zo zie je maar dat duiven goed kunnen herstellen.
Ton had 5 ingekorfd waarvan er 2 prijs vlogen. Dit waren wel beide aangewezen duiven!
* 10e op Bergerac 1045 km door de 2e getekende 14-1367036. In sector 4 was deze duivin de 15e duif en er waren 6 duiven ingekorfd waarvan er 3 prijs vlogen.

9e kampioen SuperCup
Daar Ton niet speelt op de ZLU ochtendlossing, maar zo goed gespeeld heeft op de middaglossing, werd hij ook nog 9e bij de SuperCup.

Het was erg leuk om deze reportage te mogen maken voor SMN van zo’n inspirerende duivenliefhebber. Het was prachtig nazomer weer en terwijl wij aan de koffie met stroopwafel zaten, liepen de herten in de nabije omgeving zich te goed te doen aan het biologisch beheerde achterland. Hier wordt de natuur weer in ere hersteld en je krijgt daardoor een ruig gebied met veel gevarieerde soorten grassen en kruiden. Door de veranderende vegetatie krijg je ook andere diersoorten die zich in deze ongerepte gebieden goed thuis voelen en gaan verblijven. Bijzonder om daar te mogen wonen en ik denk dan ook dat we de komende jaren nog veel van Ton van der Walle zullen horen.

Auteur
Simon Kuipers

 

<<< Terug

Sponsors

Agenda


dinsdag 1 januari 2019
Start inschrijving voor het nieuwe seizoen 2019