De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord
Marathon Noord op Facebook Marathon Noord op Youtube Marathon Noord op Twitter
Weblog update John van Klink 23 december 2013

Geplaatst: 23-12-2013
 

Hallo allemaal.
 
Dit word al weer de laatste bijdrage aan de weblog voor dit jaar.
Wat is het weer vreselijk hard gegaan.
Voor je het weet is er weer een jaar voorbij en gaan we weer vooruit kijken naar een heel nieuw jaar.
 
Maar eerst wil ik nog even terug kijken op 2013.
Wat is er allemaal gebeurt en wat ging er goed en wat ging er mis.
Het jaar begon voor mij niet zo best, want in januari is mijn grootste supporter met de duiven overleden.
Mijn moeder.   
Ze zat al jaren in het verzorgingstehuis, maar als ik er kwam was altijd de eerste vraag: Hoe gaat het met de duifjes?, en hoe ze zaterdag hadden gevlogen.
Dit hield ze feilloos bij van mijn broer en mij.
Ik heb het daar best een poosje heel moeilijk mee gehad en daarom ook niet aan jullie gemeld.
Ik heb tijdens de begrafenis nog wel iets met de duiven voor haar gedaan.
Ze had zes zonen en wij hebben haar met ze zessen naar haar graf gedragen.
(Mijn 6 zussen hadden haar met de avondwake de kerk ingereden)
Daar deed de pastoor zijn woordje, en toen hij klaar was heb ik mijn witte duif bij haar los gelaten.
Het weer was erg slecht, maar op het moment dat ik mijn enigste witte duif losliet brak plotseling de zon door.
De duif draaide nog een prachtige ereronde en dit was een geweldig gezicht hoe de witte duif tegen die git zwarte wolken in het zonnetje als het ware licht gaf. (de duif was weg en het zonnetje ook)
Dag Mam.........................
Inmiddels heb ik het allemaal gelukkig een plekje kunnen geven, want het leven gaat gewoon verder.
 
Goed nu verder over de duiven.
Het was half maart toen ik de duiven gekoppeld heb op een moment dat het stevig winter was.
Ondanks de kou kwamen de duiven best vlot op eieren en ging de verdere kweek bij mij van een leie dakje.
Ik heb nog wat mooie jongen aan een kennis in Aalsmeer gegeven en hield er zelf ook nog meer dan genoeg over om verder mee te kunnen.
Met het opleren van de oude duiven ging het in het begin nog niet zo goed, want er bleef er elke vlucht wel een weg en het waren echt niet de minste die niet thuis kwamen.
Zo bleef bij voorbeeld de 191 weg vanuit Strombeek, en zij was het jaar er voor nog mijn beste jaarling.
Ik denk toch dat dat kwam door het koude weer.      
Later kwamen de duiven geweldig naar huis en wel zo dat ik er steeds een stuk of 8 in de uitslag klokte.
Dit was iets dat bij mij eigenlijk nooit voor komt, maar ik ging er maar van uit dat de duiven dus super gezond waren.
Nou dat is later ook wel gebleken, want ik mag best zeggen dat het super is gegaan op de vluchten.
Ik heb dit jaar geen ene vlucht gemist en kreeg steeds mijn getekende duiven goed naar huis.
Dit heeft geleid tot de 13e plek in de eindrangschikking van de ZLU vluchten bij de Marathon Noord.
Verder 10e voor de supercup en als klap op de vuurpijl 4e bij het criterium der azen.
Gewoon een super jaar dus.
Dan kwam later nog het prachtige kampioenenboek van de Marathon Noord en toen bleek ook nog eens dat de 064 zich als 4e had geklasseerd in het duifkampioenschap over drie jaar bij de ZLU vluchten.
En dat terwijl hij nog maar twee jaar mee doet, dus dit bied perspectief voor volgend jaar.
 
De duiven die voor mij de punten verdiende bij de Marathon Noord zal ik nog even aan jullie voorstellen, want dat hebben ze wel verdiend.
Op Barcelona was dat aller eerst de 10 1679064 een van de meest vaste duiven bij mij op het hok.
Als tweede getekende was het de duivin met ringnummer 10-1679050 die zich ook in de prijzen vloog op deze toch wel zeer zware Barcelona.

Dan was daar Marseille waar de doffer 11-1734188 zijn waarde weer liet zien.
Na dat hij gewond was terug gekeerd vanuit Pau had ik hem de week voor Marseille al weer een keer met de vereniging mee gegeven voor een vitesse vluchtje en daar liet hij zien dat hij weer in goede doen was.
Hij klasseerde zich weer keurig als 30e bij de Marathon Noord.



Als tweede was daar het mannetje van onze witte. De 11-1734198. 
Hij deed het ook prima, door zich als 51e te melden.
Dan was daar Perpignan.
Hier was het weer de 064 die de ijzers uit het vuur haalde, maar voor de tweede getekende kreeg ik een lesje van mijn vrouw.



Ik was op zoek en kwam op de proppen met mijn eerste van St Vincent de 11-1734220, maar mijn vrouw kwam met een bont duivinnetje en ik moet zeggen dat ze er best goed uit zag, maar ze had zich nog niet laten zien op de vluchten.
Had ik nu maar naar haar geluisterd, want dan waren we waarschijnlijk 1e van het criterium der azen geworden.
Maar ja. Zo zal het wel bij meer liefhebbers zijn.

 
Toen was het tijd om de jonge duiven een paar keer met de vereniging mee te geven.
Ik moet zeggen dat ik er dit jaar ook wel een paar meer ben kwijt geraakt dan me lief is.
Toch heb ik er na vijf keer met de auto mee tot ruim 200 km nog 17 over.
Dus heb ik volgend jaar best weer een mooi koppeltje jaarlingen voor Bordeaux van de ZLU.
 
En dan is het seizoen al weer voorbij en zijn daar de kampioenen huldigingen al weer.
Altijd weer gezellig en leuk om weer eens met iedereen te praten en te horen hoe het bij anderen is gegaan.
Ook gaan dan de kampioenen op het podium en krijgen zij de eer die ze verdiend hebben.
Bij de Marathon Noord gaan we dan met alle aanwezige bij de kampioenen langs om ze persoonlijk te feliciteren.
Wat moet het geweldig zijn om daar ook een keer te mogen staan.
 
Nu heb ik vandaag bij mij op het hok de doffers en duivinnen al uit elkaar gehaald, want het weer is zo zacht dat ik denk dat er anders volgende week alweer eieren gaan komen.
De doffers beginnen tenminste al weer behoorlijk te drijven achter de duivinnen aan.
En dan gaan we nu weer nadenken over de koppels voor het komende jaar.
Daar zal ik het dan de volgende keer over gaan hebben.
 
Dus voor nu zou ik jullie (ook namens mijn vrouw) allemaal hele fijne en gezellige kerst dagen willen wensen en een heel goed uiteinde en een geweldig begin van 2014!!!
 
Groeten uit Oude Wetering.

John.

 
<<< Terug
 

Sponsors

Agenda


woensdag 1 januari 2020
Start inschrijving voor het seizoen 2020
Lees meer >