De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord
Marathon Noord op Facebook Marathon Noord op Youtube Marathon Noord op Twitter
Weblog update John van Klink 20 juni 2013

Geplaatst: 20-6-2013
 

Hallo allemaal.
 
Zo Pau is thuis en ik ben best tevreden, al was het niet de duif die ik in gedachte had die mijn eerste was.(Ik had natuurlijk weer woorden met mijn vrouw over wie er boven aan de lijst moest, en jullie mogen raden wie er hier weer gelijk kreeg.)
Ik zou eigenlijk alleen het koppel van de 188 x de 050 mee doen, maar er zat ook nog een doffer met de jongen die uit de eitjes van Rik Ros en die met zijn duivin er ook nog een koppel eitjes bij had liggen.
Hij staat op die witte van mijn vrouw en zit in een apart hokje dat aan het grote hok hangt.
Zijn gedragingen waren van dien aard dat ik hem niet kon laten zitten, en dat had ik goed gezien.
 
Ik had op vrijdagavond geen duif thuis, maar zaterdagmorgen om  6.03.28 piepte het systeem toen ik de 11-1734198 over de klep haalde.
Dit moest ik wel zelf doen, want in de klep van het kleine hokje zit geen antenne.
De 050 kwam om 8.29 en zij stond als tweede get. op de lijst.
Mijn eerste get. kwam om 10.58 maar hij had een groot gapend gat ter grote van een ei in zijn onder lijf.


 
Dus de 188 is waarschijnlijk voor de rest van het jaar uitgeschakeld.
Ik heb hem eerst rustig bij laten komen en heb s’ avonds gekeken hoe hij er bij zat.
Hij had toen nog zichtbaar pijn en zijn linker poot stond verder naar opzij als normaal.
Zondagmorgen ging hij wel met de duivinnen mee de lucht in, maar hij kon zijn rechter pootje niet naar achteren strekken en deze hing  tijdens het vliegen los onder het lichaam.
Toen hij weer binnen was heb ik eerst de wond eens goed schoon gemaakt en daarna kon ik met drie hechtingen de wond redelijk gesloten krijgen.
Ik zette hem weer terug in het hok en hij pakte direct al weer een paar pinda's van mij aan.
Als ik hem nu zie staan, staan zijn poten weer op de normale manier onder zijn lichaam, en s'avonds tijdens de training zag ik dat hij ook zijn rechter poot weer netjes in de veren opborg.
Tot zover het relaas van dokter John.
 
Het feit dat ik er een keurig in de prijzen had en een staartprijsje en mijn eerste get. even na de prijzen gewond thuis stemt mij wel tevreden.
Het begin is immers een stuk beter als vorig jaar, toen ik de eerste twee vluchten wel mijn duiven thuis kreeg, maar te laat voor de uitslag.
 
Hoopvol zal ik dus volgende week in gaan korven voor Agen van de ZLU en deze keer met weer drie oude duiven, maar waarschijnlijk met een hele koppel jaarlingen.
Voor de jaarlingen is dit de eerste echte vuurdoop dus ik zie dit weekend eigenlijk als de dag van de toekomst.
Zullen de eitjes van Vollebregt zich werkelijk onderscheiden van de rest, of zijn het toch de duiven van mijn eigen soort die zich gaan laten zien.
Met invliegen zijn er wel een paar die zich steeds hebben laten zien en ik zal dus een duif van Vollebregt en een duif van mijn eigen soort boven aan de lijst zetten.
De rest gaat gewoon op volgorde van ringnummer op de lijst, en ik laat mij gewoon lekker verrassen.
 
Aan de gezondheid van de duiven zal het niet liggen, want die is geweldig.
Ik heb elke avond de grootste moeite om de duiven binnen te krijgen omdat ze gewoon doorgaan met herrie schoppen buiten.
De buurman zij al een keer "Nou John als ze een middel vinger hadden dan lieten ze die regelmatig aan je zien."
Zo gebeurt het nu regelmatig dat het al na half 8 is voor de jonge duiven een keer aan de beurt komen om te gaan vliegen.
Dat duurt dan tot zeker half 9 en dus zit ik dan tegen kwart voor negen eindelijk een keer in huis.
Als je dan bedenkt dat ik s’ morgens om vijf uur de doffers al weer los laat, dan zie je pas hoeveel tijd ik voor mijn duifies over heb.
Je hoort mij dan ook niet klagen, want ik geniet van elke minuut die ik met ze bezig ben.
 
Voor nu is het motto dus "Op naar Agen", en ga het hier bij laten.

Dus Groeten uit Oude Wetering.

John.

 
<<< Terug
 

Sponsors

Agenda


woensdag 1 januari 2020
Start inschrijving voor het seizoen 2020
Lees meer >