De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord
Bijdrage - 69

Geplaatst: 21-1-2013
 

Hallo allemaal.
 
Het vriest weer in Nederland, dus speelt het schaatsvirus hier weer op.
Alleen is het ijs door de sneeuw die er op ligt nog lang niet betrouwbaar, dus moet ik nog even geduld hebben en heb ik nu nog even tijd voor een nieuw stukje op de weblog.
Direct na het verzenden van de vorige bijdrage heb ik besloten om de doffers en duivinnen meteen maar uit elkaar te halen.
De duiven sleepten zo veel rommel naar binnen dat ik verwachte dat als ik ze bij elkaar liet ik binnen de kortste keren eieren zou vinden.
Het was toen nog 12 graden en er was nog geen sprake van vorst.
Nou dat is nu wel anders.
Eerst ging het hard vriezen, en daarna viel er een pak sneeuw waar je u tegen zegt.
Nou als je weet dat hier de ervaring is dat als er sneeuw ligt ook de slechtvalk zich direct meldt zijn de duiven dus tot vandaag niet buiten geweest.
Ik zeg tot vandaag, want vanmiddag heb ik ze weer een keer los gelaten.
Ondanks het feit dat de doffers en duivinnen al gescheiden zijn heb ik ze toch gewoon samen los gelaten.
Je kunt goed zien wat de temperatuur doet, want ze vliegen eerst een vol uur rond en dan denk je dat de doffers vol vuur achter de duivinnen aan gaan. Echter niets is minder waar.
Ze proberen eerst een bad te nemen, maar het water in het bad is verandert in ijs, dus gaan ze daar maar op liggen rollen om daarna maar in de sneeuw verder te badderen.
Maar aan koppelen denken ze geen van allen.
Na een paar uur heb ik ze binnen gehaald en dat was een peulenschilletje want met deze kou hoef ik de voerbus maar te laten zien en ze hangen aan je benen omdat ze met dit weer graag wat te eten krijgen.
Uitkijken dus dat je ze niet te veel geeft, want ze zijn zo te vet.
Vorig jaar liep ik zelf nog in die val toen ik van mening was dat ze met die kou wel wat meer voer nodig hadden en kwam er toen later achter dat ze binnen de kortste keren zwaar aan vette.
Nu krijgen ze wel wat meer, maar alleen als ze de boel zo'n beetje af breken als ik bij het hok kom.
Ook als mijn vrouw in het hok komt ( en dat gebeurt toch elke dag wel een paar keer.) en ze geven aan dat ze nog honger hebben geeft zij ze toch wat extra voer.
Wat boffen we ( de duiven en ik.) het toch met zo'n vrouwtje.
Goed ik heb ze na het binnenhalen en voeren direct weer gescheiden en dan heb je de duivinnen gelijk weer eens een keer in handen.
Dan is het voor mij toch ook weer een keer genieten om te zien dat ze nu allemaal wel zo'n beetje helemaal uitgeruid zijn.
Langzamerhand word het tijd om eens over de koppels na te gaan denken voor dit jaar.
Een paar koppels staan al vast want dat zijn de kweek koppels, en die hebben het afgelopen najaar al een paar jongen groot gebracht om te zien hoe die er uit zien.
Deze jongen hebben een nieuwe eigenaar gekregen, maar ik heb wel gezien wat er uit komt en dat bevalt me wel.
De jaarlingen laat ik gewoon samen lopen want hier laat ik toch nog geen jongen van komen.
Wel ga ik weer op zoek naar een goede liefhebber waar ik wat eieren van kan krijgen die dan door de jaarlingen groot gebracht kunnen worden.
Wie dat wordt is nu nog niet duidelijk maar ik heb al wel een idee.

We zullen zien.

Tot de volgende keer dus voor nu de groeten vanuit een winters Oude Wetering.

John.

 
<<< Terug
 

Sponsors

Agenda


zaterdag 26 oktober 2019
Feestmiddag en Kampioenenhuldiging 2019
Lees meer >