De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord
Bijdrage - 45

Geplaatst: 19-8-2011
 

Hallo allemaal.


 

Perpignan was de laatste vlucht, en deze is weer niet vlotjes verlopen.
Eerst werd de vlucht al uitgesteld naar zondag, dus kon ik ze zelf niet thuis zien komen.
En dan kregen de duiven het weer niet gemakkelijk vanwege het slechte weer onderweg.
Dan sta je er toch raar van te kijken als je ‘s morgens vroeg voor dat je naar je werk gaat op internet ziet dat er toch duiven zijn gevallen midden in de nacht.
En nog in de buurt ook.(Jan Lases Gefeliciteerd)
Dus maar tegen mijn vrouw gezegd voor ik naar mijn werk ging dat ze niet te lang moest blijven liggen.
Op je werk loop je dan constant te wachten op een telefoontje dat er een is.
Om 10 uur met de koffiepauze even gebeld naar huis, maar er was nog niets.
Maar snel daarna om 11 uur kwam het verlossende telefoontje.
Om 10.46 uur had mijn vrouw de duivin met het ringnummer 09-1183713 geklokt.
Goed voor de 11e plek in het inkorfcentrum.
Zij was mee op een jonkie van drie dagen en dat was schijnbaar een goede stimulans om snel naar huis te gaan.
De tweede duif laat op zich wachten tot 14.08 uur en de derde tot 14.12
Toen ik om half 7 weg ging om de klok af te gaan slaan liep nummer 4 net het hok nog binnen.
De conclusie is dus vier van de zes thuis met klok afslaan is voor dit jaar niet verkeerd.
Ik heb dit jaar wel slechtere vluchten gehad.
 
Het fondseizoen is dus weer voorbij, dus zijn de duiven weer voor twee weekjes van buurman Hans en de kinderen.
Ik zit weer lekker voor mijn sleurhutje op de camping in Ommen.
We hebben het hier altijd geweldig naar ons zin.
We fietsen veel en er word bijna elke dag uitgeslapen.
Normaal kan ik dat thuis nooit, maar hier schijn ik wat last te hebben van zuurstof vergiftiging want ik word gewoon niet eerder wakker.
Thuis slaap ik eigenlijk nooit langer dan tot een uur of 6 ‘s morgens.
Maar goed, buurman Hans verzorgt de duiven en hij korft de jonge duiven ook voor ons in op de navluchten.
De zondag voor we weggingen hoorde ik op de vereniging dat ze op maandag de eerste natoer vlucht gingen inkorven.
Dus heb ik die zondag nog even de jongen naar Leiderdorp gebracht.
Overbodig naar later bleek, want ze waren eerder thuis dan ik.
Maandag dus 19 jonge duiven mee naar Zevenbergen.
Het werd niet makkelijk, want ik hoorde dat er toch heel wat jonge duiven achter bleven.
Ik kreeg er echter op dinsdag 16 thuis en op woensdagochtend nog een.
Donderdagavond zat er nog een plotseling tussen de oude duiven, en er werd er een opgegeven vanuit Renesse in Zeeland.
Deze was dus de verkeerde kant op gevlogen, maar hij was bij mij al een opvanger, dus hoogst waarschijnlijk is zijn hobby ook zwerver.
De opvanger zou hem zaterdag als er duiven over kwamen los gooien, maar ik heb hem niet gezien en ook niets meer van hem gehoord.
Voor de vlucht vanuit Strombeek dus 18 jonge duiven een chipring omgegeven en ingekorfd.
Voor we zaterdag weg reden met de caravan heb ik er nog net drie thuis zien komen.
Toen ik zondag Hans opbelde om te vragen hoe het was afgelopen, wist hij te vertellen dat er zaterdag 17 thuis waren, en dat zondagochtend de laatste er ook was.
Nog geen overdreven verliezen hier dus.
 
Dan nog even iets over duiven die wel verdwaald raken.
Twee dagen voor we op vakantie gingen liep er een jonge duif bij ons binnen uit Friesland.
Hij was goed gezond en na een dag voer en water kon je niet meer aan hem zien dat hij aan het zwerven was.
We besloten dus om de duif mee naar Ommen te nemen en daar los te laten.
Dan was hij in ieder geval al een flink eind in de goede richting, en zou hij vast en zeker thuis komen.
We hebben dus 160 km met hem de goede kant op gereden, maar de duif heeft besloten om maar weer snel naar Oude Wetering te gaan.
Hij was tenminste zondag daar al weer gearriveerd zij Hans.
Zo zie je hoe snel de duiven een locatie in hun kopje opslaan.
 
Nu de vluchten zijn afgelopen is het de ideale tijd om uit te kijken naar nieuw bloed voor het kweekhok.
Vorige week kreeg ik een geweldig aanbod van de gebr Vollebregt uit Wassenaar.
Hun zeer bekende kweker met de naam "DE JAPANNER"  zat nog op een paar eieren maar ze wilde ze weggooien, of ik er misschien nog interesse in had.
Nou dat is niet tegen dovemans oren gezegd, dus ik hapte direct toe.
Zo'n buiten kansje laat ik niet aan mij voorbij gaan.
"DE JAPANNER" heeft namelijk al meerdere duiven voort gebracht die meer dan eens bij de eerste honderd nat.  Barcelona hebben gevlogen.
Ook de nakweek van deze duiven doet het al zeer goed op de vluchten met ochtendlossing.
Een zoon van "DE JAPPANER" heeft het al gepresteerd om 5 keer prijs te vliegen op Barcelona en staat in de ranglijst over 5 jaar 3e.
Zulk materiaal wil ik wel in mijn kweekhok proberen, en ik vind het dus niet erg dat ik dit zo in mijn schoot geworpen krijg.
Dan heb ik ook nog een prachtig jong gehad van John van der Steen.
Het is een jong van een zoon van "HET ZWART GOUD" van Jellema. (Kleinkind dus)
Nou weet ik niet veel van het Jellema soort, maar misschien moet ik mij dan eens melden bij mijn collega weblog schrijver Simon, want hij bezit het Jellema soort al langer.
In de komende maanden zal ik deze en eventuele verdere nieuwe aanwinsten nader aan jullie voorstellen.
 
Goed hier ga ik het voor deze keer weer bij laten, en ga weer verder met vakantie vieren.
Het weer is gelukkig prachtig, dat hebben we alvast mee.
Dus deze keer geen groeten uit Oude Wetering, maar:

Groeten uit Ommen

John. 
 
<<< Terug
 

Sponsors

Agenda


zaterdag 26 oktober 2019
Feestmiddag en Kampioenenhuldiging 2019
Lees meer >