De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord
Bijdrage - 35

Geplaatst: 10-5-2011
 

 

Hallo allemaal.
 
Nou daar zit ik dan. In ons caravannetje op de camping in Ommen, lekker er even uit voor dat de grote vluchten beginnen.
We doen dit elk jaar naar grote tevredenheid een week een paar weken voor de grote vluchten beginnen.
De duiven worden dan meest verzorgt door buurman Hans met de kinderen, maar dit ging dit keer mis.
Net toen wij de plaats op de camping besproken hadden kwam Hans vragen waneer wij van plan waren om weg te gaan, want ze gingen zelf ook nog een weekje weg.
Je raad het al, de zelfde week als wij dus zaak om een ander voor dit klusje te strikken.
Nu moet je weten dat ik een broer heb die (niet onverdienstelijk) met een klein hokje duiven op de vitesse midfond speelt.
Aan hem heb ik gevraagd of hij nog een half uurtje per dag over had om bij mij de duiven van het nodige te voorzien.
Hij hoefde er niet te veel werk van te maken, en alleen voor voldoende voer en water te zorgen.
Nou gisteren belde hij nog even.
Waar de 037 thuis hoorde, want hij zat bij de kwekers en hij zag dat hij daar niet thuis hoorde.
Verder wist hij te vertellen dat de duiven netjes twee keer per dag gevoerd werden en de doffers mochten elke dag even trainen, waar vind je tegenwoordig nog zulk personeel.
Nu even over de duiven zelf.
Afgelopen zaterdag zijn de duiven nog gauw even mee geweest naar Perronne voor we weg gingen.
Strak blauwe lucht warm en noord oosten wind voorwaar nog geen makkie voor de jaarlingen die nog nooit zo ver weg zijn geweest.
Het was een prachtige vlucht en de duiven kwamen geweldig naar huis.
Wel viel het op dat het weer de duivinnen waren die voorop kwamen.
De eerste 8 die thuis kwamen waren duivinnen, en toen er 18 van de 31 thuis waren, waren alle duivinnen present.
Ik had er 31 mee en toen we vertrokken naar Ommen waren ze allemaal thuis.
Voorwaar geen slecht resultaat en best makkelijk om tegen mijn broer te zeggen dat er geen duiven meer thuis hoefde te komen.
Ik had niet alle duiven mee want er was er nog een later gekomen van de vorige vlucht.
Het was de 066, een jaarling uit de lijn van "DE YES 66"van Paul van de Boogaard.
Hij was duidelijk ergens tegen aan gevlogen, want zijn borst was geheel van veren ontdaan en hij had een grote bloeduitstorting.
Hij lag niet open of zo dus ik denk dat het wel weer gauw genoeg zal genezen.
Verder was er nog een duivinnetje die aan het knokken was geweest, en daarbij een lelijke pik in een oog had opgelopen.
Ze had hier duidelijk nog veel last van en het leek mij dus niet verstandig om haar mee te doen.
Goed alle duiven thuis dus en ik een weekje er tussenuit.
Ik heb vrijdag na het inkorven alle schalen weggehaald en toen de duiven thuis waren is hier het weduwschap begonnen.
De komende week gaan de duiven niet mee, ze krijgen nu een weekje rust en gaan dan met z'n allen de week daarna naar Ablis.
Voor hier is dat 450 km. en dit word dus voor de duiven voor Bergerac de laatste africhting.
Dus de volgende keer weten we of het allemaal nog gaat lukken met mijn lijstje dat ik enkele weken geleden gemaakt heb.
We wachten af.

Tot de volgende keer
John.
 
<<< Terug
 

Sponsors

Agenda


zaterdag 26 oktober 2019
Feestmiddag en Kampioenenhuldiging 2019
Lees meer >