De website van Marathon Noord gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan door ons en door derden op de website van Marathon Noord.

Stichting Marathon Noord
Marathon Noord op Facebook Marathon Noord op Youtube Marathon Noord op Twitter
Bijdrage - 26

Geplaatst: 20-12-2010
 

 

Hallo allemaal.
 
Het is weer tijd voor een stukje, en er is ook weer het nodige gebeurd met de duiven.
Na het debacle van twee weken geleden was ik eigenlijk wel toe aan wat positiefs.
De 508 is niet meer teruggekeerd na de kennismaking met de roofvogel.
Nog elke dag kijk ik als ik ‘s avonds thuis kom van mijn werk op het hok of ze niet toch noch op huis aan is gekomen, maar diep in mijn hart weet ik wel beter.
Ze is weg en ze blijft weg.
Maargoed er is ook positief nieuws.
Afgelopen weekend hebben we bij ons in de vereniging onze verenigingstentoonstelling georganiseerd.
Het is weer een groot succes geworden en het was weer een ouderwetse gezellige zaterdagmiddag.
Maar er is meer.
Zelf heb ik ook een viertal op mijn hok proberen op te zoeken.
Veel hoop had ik niet op een hoge klassering, omdat ik vanwege de verbouwing de laatste tijd heel weinig tijd aan de duiven heb besteed.
De waterbakken die ik anders altijd elke dag vervang voor een droge en schone, heb ik al zeker vijf weken alleen maar bijgevuld.
Wel ligt er een halve ui en wat teentjes knoflook in elke bak, en dat is ook de oorzaak dat ze schrikkelijk stinken. (vind ik)
Alleen van mijn jonge duivin had ik wel een goede beoordeling verwacht van de keurmeester.
Dit is namelijk een zeek goed gebouwd duifje met zeer zachte bevedering.
Verder heb ik eigenlijk wel een paar mooie duiven op weten te zoeken, maar een viertal is het zeker niet.
Met twee kras doffers en een blauwe en een blauw witpen duivin kun je niet spreken van een bij elkaar passend viertal.
De keuring werd op vrijdag door keurmeester D. de Bruin uit Noordwijk verricht en daar ik zelf moest werken was ik daar niet bij aanwezig.
Iets waar ik andere jaren als tentoonstellingscommissielid (zo dat is een mooi lang woord) eigenlijk altijd wel bij ben.
Nu kwam ik op zaterdagmiddag pas voor het eerst weer binnen en de andere commissieleden hadden het echt een verassing gelaten, want er was een verrassende winnaar.
Met een totaalscore van 369,75 punten was mijn viertal met een vol punt voorsprong op de tweede eerste geworden van de tentoonstelling.
Bovendien was mijn oude doffer benoemd tot de schoonste van het geheel.
 


Alleen mijn oude duivin kwam een kwart punt te kort voor de maximale score.
Ik werd door alle leden van harte gefeliciteerd, maar ik moest eerlijk toegeven dat als er één weinig aan zijn duiven had gedaan de laatste tijd dat ik dat wel was.
Daarop kreeg ik te horen dat ik dan misschien wel weinig tijd had maar dat ik er blijkbaar wel voor wist te zorgen dat het de duiven aan niets ontbreekt.
Nou daar moet ik ze wel gelijk in geven, want ik vind dat als je met dieren om wil gaan dat je ook moet zorgen dat ze niets te kort komen.
Voor mijzelf was de verrassing ook wel groot, want ik zeg altijd dat ik werkpaarden heb en geen showpaarden.
Nu nog even over hoe het op het hok gaat.
Nou over de gezondheid en de conditie van de duiven kan ik duidelijk zijn, want met zieke duiven win je geen tentoonstelling.
Ze zien er dus weer geweldig uit.
Na de perikelen met de roofvogel was ik vorig weekend wel wat huiverig met het los laten van de duiven.
Toen ik het hok openzette kwamen de duiven maar mondjesmaat naar buiten.
Anders dan anders stormden de duiven nu niet meteen de lucht in.
Ze gingen eerst met z'n allen op het hok zitten en keken schichtig in het rond.
Zo bleven ze zeker 5 minuten zitten en daarna schrokken ze met donderend geweld de lucht in toen er plots een kraai over het dak kwam.
Het heeft wel even geduurd voor er weer een beetje rust in de koppel kwam, maar toen ik ze na een uurtje binnen riep kwamen ze vrij vlot weer binnen.
In het hok merk je nu niets meer van de gebeurtenissen.
Ze zijn ondanks de kou toch best druk in de weer, dus ben ik van plan om met de kerst de doffers en duivinnen uit elkaar te halen.
Ik denk dat op het moment dat het weer wat zachter word dat de duiven dan direct met elkaar gaan aanlopen.
Dat zal best nog wel even duren, want de winter heeft ons goed in zijn greep.
Ik geloof niet dat ik al eens zo veel sneeuw op het hok heb zien liggen.
De duiven hou ik dan ook nog maar een poosje binnen, want als ze nu op het hok landen verdwijnen ze direct helemaal onder de sneeuw.
Ik vind het trouwens best een prachtig gezicht al die sneeuw.
 

Ook ben ik zondag na de tentoonstelling begonnen met parastop ik de waterpan te doen.
Dit ga ik 14 dagen volhouden dus ruikt het in het hok ook weer wat frisser.
Dan wil ik nog even laten weten dat de gewonde duiven weer helemaal hersteld zijn.
Ook zij zijn weer buiten geweest en hebben weer lekker rondgevlogen.
Goed hier ga ik het weer bij laten voor deze keer.
Ik ga weer verder met de verbouwing tot ik weer een beetje tijd vind om weer even achter de computer te kruipen.
 
Groeten en hele prettige kerstdagen voor iedereen vanuit Oude Wetering.

John.
 
<<< Terug
 

Sponsors

Agenda


woensdag 1 januari 2020
Start inschrijving voor het seizoen 2020
Lees meer >