Stichting Marathon Noord

Bernard van der Horst (Groesbeek) winnaar Supercup, Criterium der Azen en Asduif 3 jaar

Geplaatst: 26-10-2017

Bernard van der Horst (Groesbeek) winnaar Supercup, Criterium der Azen en Asduif 3 jaar

‘wordt vervolgd’! Dat waren de laatste worden van de reportage in 2015 nadat Bernard de overwinning op Marseille in Marathon Noord had opgeëist. Dat jaar was zeer succesvol met vele kopprijzen en kampioenschappen. Een bevestiging van de stijgende lijn en kwaliteit die op het hok  zit. Zoals wel vaker valt het niet mee om deze stijgende lijn vast te houden en voort te zetten. 2016 werd dan ook een stapje terug gedaan met wellicht iets minder aansprekende resultaten. Echter, nog altijd in de regionale top terug te vinden. In 2017 is het vervolgens weer ouderwetse hoogtij aan de Grafwegen in Groesbeek en krijgt Bernard met recht de titel ‘veelvraat van Marathon Noord toegedicht’.

De geschiedenis laat zien dat de duivensport bij de familie Van der Horst teruggaat naar 1977 toen vader Jo ermee startte op het huidige adres. Zoals wel vaker ging de passie over van vader op zoon en raakte Bernard besmet met het duivenvirus. Eerst nog op alle disciplines, later, we praten dan over het jaar 1996, wordt de stap gemaakt naar de grote fond, en wel de middaglossingen. De duiven waarmee gestart werd kwamen van Jan Voestermans uit Roermond, Peter en Jan Janssen en Jos van Gerven, alle dorpsgenoten uit Groesbeek. Nadien kwamen er de duiven bij van Marcel Jansen en John Willems uit Ewijk, en Edwin Hendriks uit Groesbeek. Met Edwin heeft Bernard inmiddels sinds jaar en dag een gezamenlijk kweekhok en zo wordt het nageslacht op 2 hokken getest. Deze samenwerking werkt met name doordat Edwin pas in het najaar vanwege capaciteit jonge duiven op de hokken kan hebben. De vroege jongen blijven daarom op de Grafwegen. Ook Edwin profiteert hiermee van de successen van Bernard, deze zijn immers een belangrijke graadmeter voor de selectie op beide hokken. Ook Edwin timmert hard aan de weg en heeft dit jaar diverse topnoteringen behaald. Wat opvalt is dat de basis van de huidige kolonie bestaat uit best  wat duiven op leeftijd. Vertrouwen houden in de kwaliteit. Het bijhalen gebeurt absoluut niet met grote regelmaat, maar als er dan wat bijkomt dan is het een bewuste keuze en moet het wat speciaals zijn. Zo kwamen er duiven van René Wiche uit Eijsden uit de lijn van de 1e Nationaal Marseille en 1e Nationaal Tarbes. Van Piet Overkleeft en Jan de Wijs kwam onder andere een dochter van de 1e Nationaal Tarbes. In 2005 werd een hele beste doffer geboren en wel de ‘328’, ook wel de ‘Janssen-Jansen’. Een doffer afkomstig van duiven van Jan Janssen uit Groesbeek en Marcel Jansen uit Ewijk. Deze crack werd in 2008 beste overnachtduif van Nederland op de middaglossingen met liefst 4 prijzen! Deze ‘328’ zit nog altijd op het kweekhok en vormt een belangrijke pijler in de hedendaagse successen waarover later meer.

Gezin en werk
Bernard is een druk baasje. Als veertiger is hij inmiddels al weer jaren gelukkig met Belinda en hebben ze samen 2 kinderen, Bjorn en Elina. Daarnaast werkt Bernard bij Hytorc, een bedrijf dat wereldwijd actief is in oplossingen en gereedschappen voor industriële boutverbindingen. Bernard houdt zich met name bezig met het onderhoud van de machines. Het bedrijf is gevestigd in Beuningen, een afstand van zo’n 20 kilometer van Groesbeek. Doordat deze fulltime job en gezin de nodige aandacht verdient is duivensport soms best lastig, zeker als je een focus hebt zoals Bernard. Focus, als geen ander kan Bernard de duiven ‘brengen’ naar de vluchten en tot op het bot motiveren door te observeren en van hieruit de getekende duiven bepalen. Dit kost tijd en daarom is het na de laatste vlucht ook gedaan met de focus die gedurende het seizoen dagelijks tot in de late uurtjes omhelst. Successen komen niet aanwaaien.

Een duivenjaar
Als er gekeken wordt naar de periode september – september dan bestaat de 1e fase vooral uit rust. De duiven blijven na het vliegseizoen bijeen tot de kerstperiode met de broedbak op half zodat het leggen een rem wordt toegeroepen. In deze periode komen de duiven niet veel buiten. Feitelijk alleen nog in het weekend waarbij Bernard erbij blijft staan kijken. De Groesbeekse omgeving is prachtig landelijk en bosrijk, maar hierdoor ook een jachtterrein van de nodige roofvogels. Niet zelden worden ze uit de lucht geplukt. Met de toppers op de hokken wordt dan ook extra voorzichtig omgegaan in deze tijd. De duiven krijgen een aangepast voerschema zodat ze niet te veel aanvetten, maar wel afdoende krijgen om hun verenpak goed te wisselen. Rond kerst bij de scheiding der geslachten volgt de enting voor Paramyxo en 6 weken later een enting of kuur voor Paratyfus. Dit laatste wisselt nog wel eens per jaar en gaat op gevoel. Bernard hecht wel belang bij de periode van 6 weken tussen de verplichte enting en kuur / enting voor Paratyfus.

Als dan de eerste vluchten van het programma naderen gaan de duiven frequenter naar buiten, nog altijd gescheiden van hun partner. Dit bevordert de trainingsarbeid, maar nog belangrijker, de alertheid voor de jagers, in deze periode zeker een probleem. In het verleden werd nog wel eens het halve land afgereden om links en rechts in te korven voor africhtingsvluchten. Dit wordt steeds minder gedaan en de focus ligt gewoon op het kringprogramma deze eerste periode. Met name voor de onervaren jaarlingen is het een must om direct aan de bak te moeten en te leren. Dit kost best wel wat veren, maar goed, het is tevens een eerste belangrijke selectie op het hok. Ook bij Bernard hoor ik nog wel eens de woorden ‘ik heb er veel te veel’, een uitspraak herkenbaar voor velen. Doordat de jonge duiven niet op het programma meegaan zit er een brede lichting klaar en dient de selectie nog te geschieden. Nadeel is misschien wat meer duiven, voordeel is dat deze wat ouder zijn voordat ze de vluchten op gaan en dus wat makkelijker naar huis kunnen komen bij tegenslagen onderweg. Voor de eerste vitessevlucht krijgen ze maximaal 2 lapvluchten om in het ritme te komen en vast een deel van de stress weg te nemen. De duivinnen verblijven in deze periode in het jonge duivenhok en bij thuiskomst mag alles gewoon aanrommelen tot de volgende dag waarna de geslachten weer gescheiden worden. Dit herhaalt zich wekelijks en bij voorkeur krijgen de duiven 2 keer een dagfondvlucht voor hun kiezen om zo voldoende kilometers onder de vleugels te hebben. Niet zelden komen op deze dagfondvluchten de beste kleppers voorop en soms direct in het snuitje van de uitslag. Voor Bernard is dit dan ook een goede graadmeter voor de algehele conditie en vorm op het hok. Als de echte voorbereidingen naar het marathonseizoen starten worden de duiven specifiek gekoppeld, meestal vanaf eind mei en dan per vlucht. Hierdoor zitten er nestduiven tussen de weduwnaars. De voorkeur krijgt een neststand vanaf 14 dagen eieren tot klein jong. Zo heeft met name de duivin voldoende rust en kan ‘gebracht’ worden naar de inkorving. Ook de doffers hebben het drijven dan even achter zich gelaten en veel aandacht voor het nest en toekomstige kroost. In deze periode is het medische plaatje niet voorbedacht. Dit gaat, zoals veel bij Bernard, op gevoel en waar nodig wordt ingegrepen. De duiven trainen in het begin alleen in de avond na werktijd, als het warmer wordt en langer licht, dan is er ook een ochtendtraining. Geen vlaggen hier te vinden, maar een skippybal om ze zo aan de praat te houden. Menigmaal is deze niet nodig, omdat er altijd wel een rover in de lucht hangt die de boel aan de gang houdt. De voeding is van Beyers, vroegjaar met name Galaxy Light, later veelal Koopman All-in-one. Op deze manier komen de duiven het jaar door en na de vluchten gaan de teugels wat fieren en start de selectie en voorbereiding richting het nieuwe seizoen.

De ‘444’
Wat is het toch mooi om een crack op het hok te hebben!!! Zo’n crack is de 11-444. Een mooi verhaal hangt hieromheen. Maatje Edwin wilde graag zijn duiven eens laten zien aan Gert-Jan Beute en laten keuren / waarderen, net hoe je het wilt noemen. Ook Bernard vond dit wel een leuk idee en pakte ook zijn duiven mee. De ‘444’ zat toen als relatief jongeling op het hok. Hij kreeg echter een onvoldoende mee en werd derhalve als ongeschikt bevonden. Bernard liet zich echter niet van de wijs brengen en hield het vertrouwen in deze doffer die zich vanaf het volgende seizoen ontpopte tot met name een weergaloze Barcelona-vlieger. Let wel, deze zelfde Gert-Jan maakte de volgende aantekening ’05-328 x ringloze’ als potentieel topkoppel. Laat dit nu de ouders zijn van de ‘444’!!!!!!! Kortom, wijsheid, kennis, geluk en verrassing liggen blijkbaar dicht bij elkaar. Dat maakt onze sport dan ook zo interessant en hier moet een ieder maar zijn eigen interpretatie op loslaten. Met Gert-Jan zijn er diverse kenners actief en nogal eens weten ze het kaf van het koren te scheiden en hebben ze het bij het rechte eind.

De ‘444’ is dus geboren uit het koppel ‘328’ x ‘ringloze’. De ‘328’ werd dus beste overnachtduif van Nederland is in inmiddels stamvader geworden op het hok. In zijn afstamming de 03-121 als vader, een superkweker bij Marcel Jansen en tevens vader van de 2e NPO Brive. De moeder komt van Jan Janssen en is via Van Kooten / Van Bemmel uit Lunteren van het soort Gebr. Hagens uit Achthuizen. De ‘ringloze’ komt rechtstreeks van Marcel Jansen uit zijn stamduif de 55, maar ook Miss Europe van Piet Heikamp vinden we terug. Kortom, een samensmelting van diverse toplijnen van met name bewezen duiven die generatie op generatie weten te vererven. Dit is dan ook de kracht van de kolonie Van der Horst, topduiven die topduiven voortbrengen!!

De ‘444’ werd in beginsel ingezet op de middaglossingen. Hij kon hierop geen potten breken, maar zijn vitaliteit bracht Bernard in de verleiding hem op de ochtendlossingen te spelen. Vervolgens heeft hij nooit meer gemist! Met name op Barcelona heeft hij een ongekend palmares neergezet en wel als volgt :

2015 : 72e Nationaal tegen 5.183 duiven
2016 : 98e Nationaal tegen 5.239 duiven
2017 : 40e Nationaal tegen 4.504 duiven

Hiermee bekroont hij zich tot 1e Asduif ZLU Barcelona over 3 jaar! Daarnaast wordt deze krachtpatser ook nog even 12e Asduif ZLU Perpignan over 3 jaar. Wie heeft er betere? Wat het nog aansprekender maakt zijn de edities van de laatste 3 jaren, stuk voor stuk vluchten met een apart verhaal, maar ook waar de duiven een slijtageslag moesten leveren. Binnen Marathon Noord is het dan ook niet verrassend de beste duif geworden over de laatste 3 jaar. Deze doffer is een opvallende verschijning op het hok. Opvallend omdat hij letterlijk altijd zijn zondagse pak aanheeft en de kapitein op het schip is. In 2018 zal deze rol echter door een nieuw talent moet worden opgepakt, omdat de ‘444’ inmiddels elders verblijft.

Barcelona 2017
Hier is al veel over gezegd en geschreven, zelf in de Internationale media en politiek is het aan de orde geweest en dan met name in negatieve zin. Voor Bernard is Barcelona een onvergetelijke vlucht geworden. In de aanloop werd er een duivin gepakt door de roofvogel die gekoppeld zat met de ‘rode 398’. Dit koppel was bestemd voor Dax middaglossing. Nu de duivin echter weg was zou de doffer voor de inkorving van de eieren lopen. Dan maar mee naar Barcelona. Het resultaat laat zich raden, om 19.07 uur arriveert hij op het hok en een 26e Nationaal valt hem ten deel. Dan weet Bernard het zeker, de ‘444’ moet nog doorkomen, zoveel vertrouwen is er. BAM, 20.03 uur, de ‘444’!!!! 40e Nationaal. Als dan de volgende ochtend de andere ‘444’ arriveert, is het sprookje compleet. Tegen 4.504 duiven 26e-40e-150e Nationaal spelen met 3 duiven mee. Waarschijnlijk een van de beste prestaties ooit geleverd. Winnaars verdienen alle lof en aandacht, maar een dergelijke prestatie zo onderbelicht laten in de diverse duivenmedia is in de ogen van uw auteur een tekortkoming. Daarom langs deze weg alsnog de verdiende aandacht.       

Voor Marathon Noord werden de punten op Barcelona dus binnengehaald door beide ‘444’-s. De duivin, nu 150e Nationaal Barcelona won in 2015 al eens de 11e Nationaal Narbonne. Zij stamt uit een doffer van Ina Roobol uit Zwijndrecht, inteelt naar de 1e Internationaal Perpignan x dochter 1e Nat. Tarbes van Piet Overkleeft uit ’s-Gravenzande. Op Marseille is het de ‘724’ die samen met de ‘717’ de punten binnenbrengt. Deze ‘724’ van 2015 is een van de nieuwe rijzende sterren, want van 3 vluchten wint ze nu 2x teletekst. Ze stamt uit een Cattrysse doffer van Piet Janssen uit Millingen a/d Rijn x ‘ringloze’, inderdaad, de moeder van de ‘444’! De ‘717’ is nog een volle broer van de Marseille-winnaar Marathon Noord 2015!
Voor Perpignan was bekend dat de ‘444’ asduif ZLU over 3 jaar zou worden, wat te doen? Niet meer spelen, wel spelen, kans op kampioenschappen, advies van anderen aanhoren……….. Reuze knap om dan het besluit te nemen de doffer toch weer te spelen, mede ingegeven door zijn blakende vorm. Het is de 14-057 die de spits afbijt met een 43e Nationaal na eerder dat jaar al een 9e NPO Orange gespeeld te hebben. Deze 057 is weer een dochter van de ‘328’, gekoppeld aan zijn eigen halfzus. Beide met de 03-121 als vader. De 057 is dan ook weer een halfzus van de ‘444’. De punten van deze 057 zijn eigenlijk met dank aan Edwin behaald. Bernard had de ‘rode 398’ in gedachte als 2e getekende, maar Edwin wist hem te overtuigen om voor de ‘057’ te kiezen, ere wie ere toekomt. Om 11.22 uur arriveert de ‘444’. Trots, opgelucht, ontlading, alles komt even samen. Uw auteur ontvangt een app-je op het vakantieadres met een foto van de display, succes samen delen, elkaar wat gunnen, zo mooi kan duivensport zijn….

Bernard van der Horst, na 2017 een definitief gevestigde naam in de Nationale duivensport! Een combinatie van kennis, gunning, klasse, feeling, eenvoud met een dosis geluk hebben hem op dit podium gebracht. Klasse duiven, dat is de basis. De lijn van de ‘328’ drukt meer en meer een stempel op de kolonie, de resultaten spreken boekdelen. Gezien zijn leeftijd inmiddels diverse kinderen op de kweek. Hiermee kan komende jaren verder gebouwd worden aan een stabiele kolonie. Gunning staat er ook tussen. Dit is nodig om succes te behalen. Het was met name dorpsgenoot en nestor Jan Janssen die hem in het verleden de weg naar succes heeft gewezen en Edwin Hendriks die hem ondersteunt door de duiven menigmaal in te korven of het klokje mee te nemen en met hem zoekt naar betere duiven. Soms misschien kleine dingen, maar wel dingen die het mogelijk maken om de aandacht te verdelen over gezin, werk en duiven. Een 1e Nationaal ontbreekt nog op het palmares, dat is het doel voor komende jaren en ook nu sluit ik weer af met ‘wordt vervolgd’………………..


Auteur
Bas Weijers
 

<<< Terug

Sponsors

Agenda


No results found.